Για μια αναγεννημένη Αστρολογία με Ελληνικό χαρακτήρα!

September 13, 2018

Η αστρολογία είναι ένα συμβολικό σύστημα, που μπορεί να απεικονίσει κάθε τι που συμβαίνει στη φύση.
Έχει μεγάλη ιστορία, που χάνεται στα βάθη των αιώνων και έχει περάσει από διάφορες εξελικτικές φάσεις, όσο μπορούμε φυσικά να τις διακρίνουμε από αντικειμενικές ιστορικά πηγές.
Νέες ανακαλύψεις αλλά και διάφορες «μόδες» έκαναν κατά καιρούς την εμφάνισή τους, τροποποιώντας τις τεχνικές και τη φιλοσοφία της.
Επειδή αποτελεί ένα θεωρητικό σύστημα αντιστοιχιών και μάλιστα ιδιαίτερα ευέλικτο, έχει τη δυνατότητα να απεικονίσει πολλές και διαφορετικές φιλοσοφικές και θεολογικές προσεγγίσεις, ανάλογα με τις απόψεις αυτών που τη χρησιμοποιούν. Όλες όμως οι απόψεις είναι, ή περιγράφουν κομμάτια της δημιουργίας, άρα με κάποιο τρόπο μπορούν να απεικονισθούν αστρολογικά. Αυτό μπορεί να πάει πολύ μακρύτερα από όσο μπορούμε να φανταστούμε. Για παράδειγμα στη λειτουργία και κατανόηση του Άρη, που εκφράζει επιθυμία ή θέληση, μπορούμε να κατανοήσουμε τη θέληση για το ομοούσιο (φυσικό Θέλημα), κατά την Ορθόδοξη παράδοση, αφού ο άνθρωπος είναι «Θελητικό ον» και επιθυμεί την πληρότητα της φύσης του, κατά τον Μάξιμο τον Ομολογητή, αλλά και τη θέληση για δύναμη (γνωμικό θέλημα) κατά τον Νίτσε.
Το θέμα με την αστρολογία είναι αντίστοιχο με αυτό της κβαντομηχανικής. Η δεύτερη με την εμφάνιση της ανέδειξε πάγια φιλοσοφικά και υπαρξιακά ερωτήματα, που αναπόφευκτα ζητούν απάντηση. Οι επιστήμονες στην πλειοψηφία τους προσπαθούν να τα αποφύγουν και γι αυτό η κβαντομηχανική αναπτύχθηκε ιδιαίτερα στις πρακτικές της εφαρμογές (πχ κβαντικοί υπολογιστές), αλλά αδυνατεί να δώσει προς το παρόν μια αξιόπιστη απάντηση σε καυτά ερωτήματα σε σχέση με τη συνείδηση.
Η αστρολογία παγιδεύτηκε στη θεωρία και προσπάθησε να αναπτυχθεί στα πρακτικά ζητήματα, δηλαδή στην ψυχολογική πλευρά της και στην πρόβλεψη. Κάποιοι προσπάθησαν να την απεγκλωβίσουν από το μεταφυσικό κομμάτι και να επικεντρωθούν στη στατιστική και την επιστημονική παρατήρηση. Αυτό έχει μια χρησιμότητα κατά τη γνώμη μου, γιατί πολλές φορές μέσα από τη μεταφυσική ή τη θεωρία, κινδυνεύουμε να απολέσουμε την κοινή λογική. Η Αστρολογία όμως είναι κάτι πολύ παραπάνω και με αυτόν τον τρόπο κινδυνεύουμε να χάσουμε την ουσία της. Η Αστρολογία είναι τα «μαθηματικά» του εσωτερισμού.

Είναι σημαντικό λοιπόν οι αστρολόγοι να έχουν βαθιά και κυρίως ΠΡΑΚΤΙΚΗ γνώση της εξέλιξης της ανθρώπινης σκέψης, δια μέσου των αιώνων.
Φυσικά αυτή η σκέψη αναπτύχθηκε από πολλούς λαούς και σε διάφορες ιστορικές περιόδους. Σημαντική όμως είναι η ανάπτυξη που γνώρισε στην Ελλάδα, ξεκινώντας από τον Πυθαγόρα και τους Προσωκρατικούς φιλοσόφους, περνώντας στον Πλάτωνα και τους «Νεοπλατωνιστές». Όλοι αυτοί, έκαναν ιδιαίτερα εκτενείς και πολύ σημαντικές αστρονομικές και αστρολογικές αναφορές.
Στην Ελληνιστική περίοδο, η αστρολογία γνώρισε μια ιδιαίτερη ανάπτυξη. Τα τελευταία μάλιστα χρόνια, αναβιώνει αυτό το κίνημα, της «Ελληνιστικής αστρολογίας», ξεκινώντας από το εξωτερικό και φυσικά αργότερα και πολύ καθυστερημένα εισάγεται και στην Ελλάδα. Κατά τη γνώμη μου αυτό δεν είναι τίποτε άλλο από μια ακόμη «μόδα» αφού η αστρολογία έχει κάνει από την Ελληνιστική περίοδο μεγάλα εξελικτικά βήματα. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει κάποιος να μελετήσει την αστρολογία εκείνης της περιόδου, γιατί θα πλουτίσει την εμπειρία του και πιθανόν να αξιοποιήσει κάποια εργαλεία. Αυτό απέχει όμως από το να θεωρούμε πανάκεια αυτό το είδος αστρολογίας, που κατά τη γνώμη μου έχει πολλά πράγματα «για πέταμα».
Το γεγονός όμως που θέλω να επισημάνω και με προβληματίζει ιδιαίτερα, είναι ότι γίνεται πάλι ένα «εισαγόμενο είδος» στη χώρα μας, όπως άλλωστε και όλο το αντικείμενο της αστρολογίας. Δε με εκπλήσσει ωστόσο, αφού το ίδιο συμβαίνει με οτιδήποτε άλλο!
Η γνώση «έφυγε» από την Ελλάδα και αναπτύχθηκε αλλού. Αυτό δεν θα ήταν απαραιτήτως κακό, αν δεν ήταν ψέμα! Η γνώση δεν έφυγε ποτέ από την Ελλάδα και αναπτύχθηκε ακόμη περισσότερο, χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει ότι δεν υπήρξε και αλλού.
Το πρόβλημα με την αστρολογία είναι το ίδιο με τον σκοταδισμό που προήλθε φυσιολογικά από τα 400 (και πλέον) χρόνια σκλαβιάς από τους Τούρκους αλλά και τις μετέπειτα δύσκολες περιόδους της χώρας εν μέσω μετανάστευσης, παγκοσμίων πολέμων, εμφυλίου κλπ.
Τα γεγονότα αυτά μας ανάγκασαν να χάσουμε την επαφή με την εξέλιξη της σκέψης και τώρα να αναπολούμε σε όλα τα επίπεδα το χαμένο αρχαιοελληνικό μεγαλείο. Αυτό συμβαίνει σε όλους τους τομείς, αυτό συμβαίνει και στην αστρολογία! Ωστόσο εξέλιξη της σκέψης υπήρχε, έστω και σε μικρότερη κλίμακα! Η επαφή χάθηκε.
Σε φιλοσοφικό επίπεδο υπάρχει η εσωτερική, καρμική και η ψυχολογική αστρολογία. Χωρίς να πιστεύω ότι αυτές είναι άνευ ενδιαφέροντος (το αντίθετο μάλιστα), αυτό δε σημαίνει ότι δεν έχουν συγκεκριμένα προβλήματα. Καταρχάς και αυτές, αποτελούν ένα είδος «μόδας»!
Στην Kαρμική Aστρολογία, έχουμε μια εύπεπτη αντιμετώπιση της έννοιας του Κάρμα, συνήθως δανεισμένη από εκλαϊκευμένες προσεγγίσεις του Ινδουισμού και δάνεια από την Ινδική αστρολογία, που είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα αλλά όχι περισσότερο από τη Δυτική και που με την πάροδο του χρόνου έχει πέσει στην πλειοψηφία της σε μια ολοένα φθίνουσα πορεία φολκλορικού χαρακτήρα. Τουλάχιστον η Δυτική αστρολογία έχει κάνει μεγάλα εξελικτικά βήματα διαχωρίζοντας την «ήρα από το σιτάρι». Ακόμη και στα «δάνεια» από την Ινδική, όπως η χρήση των Δεσμών της Σελήνης, έχει δώσει μια πιο ενδιαφέρουσα, πρακτική και δυναμική οπτική.
Ένα άλλο ερώτημα είναι, γιατί διαχωρίζουμε την Καρμική από την Εσωτερική αστρολογία; Δεν έχουν ίδιο αντικείμενο; Ή απλά είναι θέμα «ταμπέλας», μιας και η «ταμπέλα» «Καρμική» πουλάει ιδιαίτερα ή ακούγεται πιο μυστηριώδης;
Εδώ παρεμβάλλονται και άλλες πιο μοντέρνες οπτικές τις Καρμικής, με διαφορετικές «ταμπέλες», αφού οι ιδρυτές τους θέλησαν να διαφοροποιηθούν, όπως π.χ η Εξελικτική αστρολογία, ακολουθώντας κατά τη γνώμη μου τις ίδιες μεταφυσικές και αδιέξοδες προσεγγίσεις, που κατάληξαν στο να έχουν πρακτικά αντίθετες απόψεις για το ίδιο θέμα, οι ιδρυτές με τους συνεχιστές.
Ένα άλλο ερώτημα είναι το πώς θα έπρεπε να αντιλαμβάνεται ο αστρολόγος την έννοια της Μετενσάρκωσης, αφού στην παραδοσιακή Καρμική χρησιμοποιείται αβασάνιστα μια εκλαϊκευμένη Ινδουιστική άποψη, αγνοώντας πολλές άλλες μεταφυσικές ή θρησκευτικές απόψεις που είναι διαφορετικές ή και αντίθετες. Οι πιο σύγχρονοι μελετητές της Καρμικής, αποφεύγουν αυτόν τον «σκόπελο», αγνοώντας όλα αυτά και επικεντρώνοντας στην από εδώ και εμπρός πορεία του ανθρώπου. Δεν είναι λάθος προσέγγιση, αλλά δεν μπορείς να μιλάς για υψηλότερη γνώση και ταυτόχρονα να την αποφεύγεις. Η αστρολογία γεννήθηκε πρώτα για να εκφραστούν οι ανώτερες αλήθειες και μετά για να λύσουμε τα προσωπικά μας θέματα.
Ακόμη περισσότερο, αγνοείται η Ελληνική παράδοση του αντιπεπονθότος (η Ελληνική λέξη για το Κάρμα), όπως εκφράζεται με εξαιρετική λεπτότητα στη μυθολογία αλλά και το θέατρο, κυρίως μέσα από τον «Θηβαϊκό κύκλο».
Στην Ψυχολογική Aστρολογία, έγιναν δημιουργικές προσεγγίσεις της Γιουνγκιανής σκέψης, που ουσιαστικά είναι παράγωγο της αστρολογίας, αφήνοντας όμως άλλες σημαντικές σχολές Ψυχολογίας ανέγγιχτες. Το επιπλέον πρόβλημα εδώ, που δεν απαντάται μόνο στην αστρολογία, είναι η ανάμειξη δύο τελείως διαφορετικών πραγμάτων: της Ψυχολογίας και του Εσωτερισμού. Η Ψυχολογική αστρολογία δεν είναι αυτογνωσία, με την έννοια που και η Ψυχολογία δεν είναι επίσης αυτογνωσία. Η Ψυχολογία ασχολείται με το αντίθετο από αυτό που εκφράζει το όνομά της! Αντικείμενό της δεν είναι η Ψυχή αλλά η ανθρώπινη προσωπικότητα, προσπαθώντας να αμβλύνει τις συγκρούσεις της. Με την Ψυχή ασχολούνται η Φιλοσοφία, η Θρησκεία και ο Εσωτερισμός. Οι προσπάθειες λοιπόν πάνω στην Ψυχολογική αστρολογία, έχουν εξαιρετικό ενδιαφέρον, όταν έχει κατανοηθεί ο στόχος και ο σκοπός της και όταν μπορεί να δώσει πραγματικές πρακτικές διεξόδους και όχι ασφαλείς για τους αστρολόγους θεωρητικές προσεγγίσεις, απλά για να δείξουν πιο μοντέρνοι ή να αποφύγουν την πρόβλεψη.
Η Eσωτερική Aστρολογία ακολουθεί στο συντριπτικά μεγαλύτερο ποσοστιαία κομμάτι της, τις αρχές της Θεοσοφίας και αυτό γιατί οι περισσότεροι πολύ σημαντικοί αστρολόγοι του 20ου αιώνα(Carter, Alan Leo, Sepharial, Rudyar, Alice Bailey κ.α.), ήταν Θεοσοφιστές.
Έχουμε φτάσει λοιπόν να θεωρούμε αυτές τις απόψεις ως δεδομένες και αληθινές, ενώ κατά τη γνώμη μου, απέχουν πολύ από τον πραγματικό εσωτερισμό αλλά και κατ’ επέκταση την πραγματική εσωτερική αστρολογία, που κατά τη γνώμη μου είναι και η ΜΟΝΑΔΙΚΗ Αστρολογία!
Γενικά η αστρολογία έχει ακολουθήσει μεταφυσικές τάσεις που όπως έχει πει ο μεγάλος Έλληνας δάσκαλος Γεώργιος Gurdjieff, έχουν ψήγματα αλήθειας αλλά είναι πολύ μακριά από αυτήν! Αυτό το είπε για πολλά ρεύματα που άρχισαν να κάνουν σωρηδόν την εμφάνισή τους, αλλά κυρίως γι αυτό της Θεοσοφίας. Η οποία δεν ήταν τίποτα μπροστά στο χάος που έφερε το ρεύμα του New Age που θα ακολουθούσε και που ίσως αποτέλεσε και μία από τις βασικές αιτίες του.
Η μεγάλη αλήθεια είναι ότι η Ελληνική σκέψη, όχι μόνο δεν σταμάτησε, αλλά έκανε τεράστια εξελικτικά βήματα, που οι μεγάλοι αρχαίοι φιλόσοφοι θα θαύμαζαν! Απλά εμείς είμαστε αποξενωμένοι από αυτά, λόγω των περιστάσεων και των ιστορικών γεγονότων που προανέφερα.
Η σκέψη των αρχαίων Ελλήνων αλλά και η παγκόσμια φιλοσοφική σκέψη, φτάνει στο αποκορύφωμά της και μάλιστα με μια έκφραση απίστευτης λεπτότητας και ακρίβειας, όχι μόνο μέσα από τον Gurdjieff, που άλλωστε αν και Έλληνας ορθόδοξος, δεν εκφράζεται ιδιαίτερα θετικά για την αρχαία Ελλάδα, αλλά και πολύ πιο πριν, είτε στο έργο του Γεωργίου Πλήθωνα- Γεμιστού (αν θέλουμε τις Πλατωνικές δομές σκέψης) είτε μέσα από το ανυπέρβλητο έργο των Καππαδόκων πατέρων της Ορθοδοξίας, των Ησυχαστών, του Αγίου Γρηγορίου Παλαμά και του Μάξιμου του Ομολογητή!
Φυσικά όλοι αυτοί οι τελευταίοι, έχουν τεράστιες διαφορές από τον Πλάτωνα και τους «Νεοπλατωνικούς», όπως επίσης και από σημαντικούς δυτικούς φιλοσόφους και θεολόγους. Αυτές οι διαφορές πρέπει να είναι σαφείς και διακριτές. Ωστόσο κατά τη γνώμη μου δεν πρέπει να τις δούμε ως αντιθέσεις, αλλά ως δημιουργικό διάλογο στην εξελικτική πορεία της ανθρώπινης σκέψης!
Ο Άγιος Μάξιμος ή ο Παλαμάς, έχουν τεράστιες διαφορές από τον Πλάτωνα ή τον Πλωτίνο. Εκφράζουν όμως την εξέλιξη και κορύφωση της έννοιας του Λόγου (ο Λόγος εδώ νοείται ως αιτία του όντος), με έναν τρόπο που πιστεύω ότι οι αρχαίοι φιλόσοφοι, επαναλαμβάνω θα θαύμαζαν!

Πού εντάσσεται όμως η αστρολογία μέσα σε όλο αυτό το εκπληκτικό οικοδόμημα;
Η σύγχρονη αστρολογία, που είναι βασισμένη στους Έλληνες, αγνοεί την φιλοσοφική, θρησκευτική και μεταφυσική τους προσέγγιση στην πορεία του χρόνου, αντικαθιστώντας την με αμφιβόλου αξίας αντίστοιχες άλλων λαών. Μάλιστα αγνοεί και τις δικές τους γνήσιες εσωτερικές και θρησκευτικές παραδόσεις, προς χάρη μιας μοντέρνας μεταφυσικής και επιστημονικής ασάφειας! Επανέρχεται στην Ελληνική παράδοση μόνο μέσω μιμητισμών ή «μόδας», που φυσικά αποτελεί μόνο την επιφάνεια, παπαγαλίζοντας αδιακρίτως ό,τι έχει ειπωθεί στο παρελθόν.

Οι σκέψεις μου αυτές δεν αποτελούν προπαγάνδα ή κάποια παγιωμένη θέση υπέρ της Ορθοδοξίας ή οποιασδήποτε άλλης σχολής σκέψης, με ανταγωνιστικό τρόπο.
Χρειάζεται όμως να καταστεί σαφές ότι υπάρχει μια εξελικτική πορεία της έννοιας του Λόγου, που αναπτύσσεται και φτάνει σε πολύ υψηλότερα επίπεδα λεπτότητας και έκφρασης, πάλι στον Ελληνικό χώρο! Αυτό δίνει νέες δυνατότητες στον εσωτερισμό και τη φιλοσοφία, άρα και στην αστρολογία, που αποτελεί τη συμβολική τους έκφραση.
Απλά πιστεύω ότι η Αστρολογία έτσι όπως εκφράζεται από το συντριπτικό ποσοστό των σχολών ή των συγγραμμάτων, έχει μείνει πολύ πίσω σε σχέση με αυτήν την αυθεντική εσωτερική παράδοση, αλλά και με τις ανακαλύψεις της σύγχρονης επιστήμης, έχοντας ισοπεδωθεί από το ρεύμα του New Age και της λεγόμενης Νέας Εποχής, χαρακτηριστικά δείγματα «πασαλείμματος» και ψευτογνώσης, πάνω στην εσωτερική φιλοσοφία αλλά και την επιστήμη!
Εδώ έχουν παρεισφρήσει και άλλες μοντέρνες αστρολογικές θεωρίες ή παραλλαγές της αστρολογίας (ας μην τις αναφέρω), που μυρίζουν «Νέα Εποχή» από εκατό χιλιόμετρα!
Μία για παράδειγμα σημαντική εσωτερική παράδοση, είναι αυτή της Kabbala, απ’ όπου η αστρολογία έχει αντλήσει πολλά και σημαντικά στοιχεία. Άρα η βαθύτερη κατανόηση αυτής της παράδοσης, μπορεί να είναι σημαντική για τον αστρολόγο. Άλλο αυτό όμως και άλλο η «ταμπέλα» «Καμπαλιστική αστρολογία», που βλέπουμε τα τελευταία χρόνια. Το Καμπαλιστικό Δέντρο, είναι μια αντιστοιχία του ανθρώπου και του κόσμου. Μια συμβολική γλώσσα, που μπορεί να μεταφραστεί σε αντίστοιχες συμβολικές γλώσσες (Τετρακτύδα του Πυθαγόρα για παράδειγμα). Η αστρολογία είναι και αυτή μια γλώσσα, που αντλεί από όλα αυτά τα (αυθεντικά) συστήματα, γιατί συσχετίζεται μαζί τους με άλλους κανόνες και όχι με αυτούς του marketing!
Άρα το ζήτημα είναι η συγχώνευση μιας παράδοσης εντός της αστρολογίας και όχι ένας επιπλέον παράγοντας διαφήμισης ή εντυπωσιασμού! Άλλωστε μέσα σε τέτοιες παραδόσεις γεννήθηκε η αστρολογία και είναι αναπόσπαστο κομμάτι τους.
Χρειάζεται λοιπόν η σύγχρονη αστρολογία να επανασυνδεθεί με αυθεντικές πηγές γνώσης και παράδοσης. Αυτή η παράδοση και η γνώση έχει ιστορική συνέχεια και εξέλιξη, ιδιαίτερα για τους Έλληνες, αφού αυτοί συνεχίζουν να δημιουργούν στην πορεία του χρόνου και μπορεί να παίξει ηγετικό ρόλο σε μια τέτοια ανάκαμψη της αστρολογίας, σε διεθνές επίπεδο.
Για να γίνει όμως αυτό, πρέπει να ξαναβρεί τις πραγματικές της ρίζες, που ασφαλώς συνενώνονται με τη σύγχρονη επιστήμη αλλά όχι με τρόπο επιφανειακό, θεωρητικό και «Νεοεποχίτικο».
Εκφράσεις όπως «Κβαντική συνειδητότητα», που προσπαθούν να συνδέσουν (με τρόπο που βολεύει αυτές τις επιδιώξεις), τις ανακαλύψεις της επιστήμης με την ανθρώπινη συνείδηση και να επιβεβαιώσουν έτσι με μια σύγχρονη γλώσσα την εσωτερική παράδοση, έχουν γίνει «καραμέλα» στο στόμα των αστρολόγων, των εσωτεριστών και λοιπών, αλλά αποτελούν έκφραση παρανόησης και ελλιπούς γνώσης ΚΑΙ της σύγχρονης φυσικής ΚΑΙ της εσωτερικής παράδοσης.
Ο Ken Wilbert, επιμελητής μιας έκδοσης στην οποία ανθολογεί κείμενα των θεμελιωτών της κβαντομηχανικής, που εμφανίζουν μυστικιστικό χαρακτήρα, γράφει στον πρόλογο:
«Ο στόχος του βιβλίου μου δεν είναι να απευθυνθώ στο κοινό της Νέας Εποχής, που μοιάζει απόλυτα πεπεισμένο ότι η νεωτερική φυσική αυτομάτως υποστηρίζει ή αποδεικνύει τον μυστικισμό. Αυτό δεν το κάνει. Όμως αυτή η άποψη είναι τώρα τόσο εξαπλωμένη, τόσο βαθιά περιχαρακωμένη, τόσο αυτονόητη από τους θιασώτες της Νέας Εποχής, που δεν νομίζω κανένα απολύτως βιβλίο να μπορεί πιθανώς να αντιστρέψει το ρεύμα».
Ακόμη περισσότερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η άποψη του Αρσένιου Μέσκου, που έχει ιδιαίτερη βαρύτητα, αφού διαθέτει την ιδιότητα του Μηχανολόγου Μηχανικού με διδακτορικό στη Θεολογία. Στο εκπληκτικό βιβλίο του «Η υπόθεση των Λογικών Κβάντων», γράφει ανάμεσα σε άλλα:
«Η μέθοδος την οποία χρησιμοποιούν οι κβαντικοί θεολόγοι για να στηρίξουν τις απόψεις τους είναι κοινή και σταθερή. Αποσπούν διάφορα χωρία και απόψεις που εκφράζουν διάφοροι φυσικοί σε βιβλία εκλαϊκευμένης επιστήμης, από το κβαντομηχανικό πλαίσιο και τα μεταφέρουν σε ένα γενικότερο πλαίσιο και υπογραμμίζουν ότι η επιστήμη, συνήθως στο πρόσωπο κάποιου ηχηρού ονόματος φυσικού επιστήμονα, αποφαίνεται υπέρ αυτού που θεωρούν αυτοί ως αληθινό».
Με λίγα λόγια «κοπανάνε» μια φράση του Αϊνστάιν, που ο ίδιος ποτέ δεν έχει πει! Ή χρησιμοποιούν ξεπερασμένες και αμφιλεγόμενες απόψεις της κβαντομηχανικής, που μπορεί και να έχουν εγκαταλειφτεί εν τη γενέσει τους.
Και συνεχίζει ο Αρσένιος Μέσκος σε άλλο σημείο, μιλώντας για τον συσχετισμό της Θεολογίας και της Μεταφυσικής με την Κβαντομηχανική: «Πρόκειται για μια συγκρητιστική θεολογία, χαρακτηριστική του κινήματος της Νέας Εποχής. Είναι πολύ χαρακτηριστικό ένα τέτοιο portal με τον τίτλο Quantum Theology, το οποίο μας εισάγει σε πολλές ιστοσελίδες, που όμως η αφετηρία τους είναι το Πανεπιστήμιο του Stanford».
(Βλέπε την «Αμερικανιά» «Secret», θα προσέθετα εγώ…, που έσπασε τα ταμεία. Να σημειώσω δε, πως ήμουν στην ομάδα που μετέφρασε και παρουσίασε για πρώτη φορά στην Ελλάδα την ταινία-μεταφορά του βιβλίου στον κινηματογράφο πριν πολλά χρόνια, χωρίς αυτό να σημαίνει πως συμφωνούσα με όσα πρεσβεύει). Είναι τόσο λεπτές αυτές οι έννοιες, που η αλήθεια από το ψέμα χωρίζονται από μια κλωστή, που ο ανθρώπινος νους χωρίς τεχνογνωσία και εμπειρία, είναι πολύ δύσκολο να διακρίνει!
Έτσι και οι γνωστές και καταξιωμένες σχολές του εξωτερικού, που όντως στον 20ο αιώνα προσέφεραν πολλά στην εξέλιξη της αστρολογίας, προσπαθώντας να μιλήσουν μια «σύγχρονη» γλώσσα, καταφεύγουν σε χονδροειδή συμπεράσματα, όπως π.χ το ότι ο αστρολογικός χάρτης δείχνει τις τάσεις, αλλά ο άνθρωπος έχει την ελεύθερη βούληση να τις ξεπεράσει (κάνοντας… κβαντικό άλμα σύμφωνα με κάποιες απόψεις) ή ότι οι Πλανήτες δεν επιδρούν πάνω στον άνθρωπο, απλά καθρεφτίζουν κατ’ αναλογία τα τεκταινόμενα στη ζωή του. Αυτό το τελευταίο (που το στηρίζουν στην πολύ ενδιαφέρουσα Αρχή της Συγχρονικότητας του Jung), έρχεται σε αντίθεση με τις αρχαίες θεωρίες που θεωρούσαν τους Πλανήτες όντα με συνείδηση. Αυτό φυσικά δεν κουμπώνει με τον σύγχρονο Δυτικό άνθρωπο, που συνειδητότητα θεωρεί ό,τι αντιλαμβάνεται με το περιορισμένο μυαλό του και πιστεύει πως με αυτό μπορεί να κατακτήσει τα πάντα! Προφανώς θεωρεί το μυαλό του Πλάτωνα, που ακριβώς αυτή τη θεωρία υποστηρίζει, λιγότερο ανεπτυγμένο από το δικό του! Ίσως γιατί ο Πλάτωνας δεν οδηγούσε Ferrari, δεν έπινε φρέντο και δεν φουμάριζε. Ήξερε όμως τον αριθμό «φ» και δεν τα έκανε όλα για τα φράγκα! Η σχολή του άντεξε 500 χρόνια λειτουργίας και θα λειτουργούσε ακόμη αν δεν έπεφτε πάνω της η καταστροφική μανία των «Χριστιανών».
Επίσης, όποιος έχει εντρυφήσει πραγματικά στο εξαιρετικά λεπτό και δυσνόητο θέμα της ελεύθερης βούλησης, γνωρίζει ότι όλοι οι μεγάλοι δάσκαλοι του εσωτερισμού, αλλά και η σύγχρονη επιστήμη, έχουν τελείως διαφορετική άποψη από τις σύγχρονες σχολές αστρολογίας. «Ο Σοφός κυβερνά τα άστρα του» έλεγαν και αυτό τα λέει όλα: ο Σοφός και όχι οποιοσδήποτε! Ο μέσος άνθρωπος δεν έχει ελεύθερη βούληση και αυτός που την έχει αποκτήσει, δεν την αντιλαμβάνεται όπως εμείς από το κατώτερο επίπεδο, που θεωρούμε «κακό», ό,τι μας δυσκολεύει.
«Η μοίρα οδηγεί εκείνον που την ακολουθεί και σέρνει εκείνον που αντιστέκεται» λέει ένα παλιό ρητό.
«Την ειμαρμένην ουδ’ αν εις εκφύγοι» είπε ο Πλάτωνας, σκιαγραφώντας ωστόσο μέσω του δασκάλου του, το δρόμο για το τι μπορεί να σημαίνει Ελεύθερη Βούληση!
Η συμμετοχή της ύλης στη θέαση της Θεότητας, κοινός τόπος (ανεξαρτήτως τρόπου έκφρασης και κάποιων διαφορών) στην Αλχημεία, στο Βουδιστικό Dzogchen, στην σκέψη του Gurdjieff και της Ορθοδοξίας, είναι μια πολύ σημαντική διαφορά από τους αρχαίους Έλληνες φιλοσόφους και ένας εξελισσόμενος Δρόμος, που στην Αστρολογία βρίσκει την έκφρασή του με πολλούς τρόπους, αν καταφέρουμε να τους εντοπίσουμε, κάτι ιδιαίτερα δύσκολο.
«Με τα ίδια ονόματα και άρτια τα σώματα, θα βρεθούμε φωταγωγημένοι, μέσα στις κατάλευκες οξιές» λέει ο Σαββόπουλος, που ενσωμάτωσε υπέροχα την Ορθόδοξη σκέψη στην τέχνη του και σε έναν στίχο είπε ότι η Καρμική αστρολογία δεν θα πει σε 100 τόμους! «Ψηλά με πέπλα αίματος χλιμίντριζε η Σελήνη» λέει στο «Μακρύ ζεϊμπέκικο για τον Νίκο», εξιτάροντας τις αστρολογικές μας αισθήσεις! Μακάρι να το κάναμε κι εμείς οι αστρολόγοι αυτό! Ιδιαίτερα οι Έλληνες, αντί να παπαγαλίζουμε αμφιλεγόμενες εισαγόμενες θεωρίες!
Αυτό είναι φυσικά μια πρόταση, που εκφράζει εμένα προσωπικά και δεν είναι υποχρεωτικό να είναι καθολικά αποδεκτή. Είναι όμως πρόταση και υποδεικνύει μια κατεύθυνση! Έχει επίσης τεράστιο πεδίο ανάπτυξης. Η ουσία είναι να υπάρξουν αντίστοιχες προτάσεις και κατευθύνσεις που θα πληρούν ανάλογα κριτήρια.
Αυτή η πρόταση έχει ήδη διατυπωθεί πιο συγκεκριμένα κατά ένα πολύ μικρό μέρος, στα άρθρα μου με τίτλο: Πλανήτης Ερμής - Ο Harry Potter στην αποβάθρα 9 3/4 και Σελήνη - Η Αστρολογική της Ερμηνεία.
Εκεί εκφράζονται στην πράξη (αν και τελείως εισαγωγικά), οι παραπάνω προτάσεις. Είναι δε προϊόν εμπειρίας και τεχνογνωσίας και όχι θεωρητικής μελέτης βιβλίων. Το ίδιο και η έρευνα του Νίκου Δαμίγου που προανέφερα, αλλά και του Γιάννη Ριζόπουλου για τη σύνθεση Αστρικού και Τροπικού Ζωδιακού, σε καθαρά τεχνικό επίπεδο και με Ελληνικότατες ρίζες!
Χρειάζεται να βρεθεί μια πρακτική εσωτερική φιλοσοφική βάση, για να προχωρήσει η σύγχρονη αστρολογία, γιατί μόνο μια τέτοια βάση θα δώσει τη σταθερότητα της κρίσης σε όσους προσπαθούν να την κατανοήσουν.
Δεν είναι τυχαίο πως οι 3 βασικότερες αστρολογικές συνιστώσες, που είναι ο Ήλιος, η Σελήνη και ο Ωροσκόπος, είναι δοσμένες με ασάφεια και αντιφατικότητα στη διεθνή βιβλιογραφία και η αιτία είναι αυτό που προανέφερα. Λείπει δηλαδή η εμπειρική βάση για προσωπική βαθειά κατανόηση και ο καθένας μπορεί να λέει ότι θέλει ανεξέλεγκτα, προσεγγίζοντας τα αρχέτυπα μέσω των βιβλίων και του μυαλού και όχι βιωματικά.
Αυτή την πρακτική μπορούμε να την αναζητήσουμε σε όλες τις αυθεντικές παραδόσεις, αλλά ιδιαίτερα στην Ελληνική, όχι μόνον της Κλασσικής Ελλάδας, αλλά και της σύγχρονης και μέσα από αυτήν να διαμορφώσουμε την Πραγματική Αστρολογία, με νέους δικούς μας ποιοτικούς όρους!

 

Θανάσης Ματσώτας
Αστρολογική Σχολή Κοσμόγραμμα

Please follow and like us:
error0